22 marca 2026 14:17
Od 1 lutego 2026 r. obowiązkiem podatników jest wskazywanie w ewidencji VAT oraz części ewidencyjnej pliku JPK_VAT numeru identyfikującego fakturę w KSeF lub oznaczenia wskazującego na brak numeru KSeF. Z punktu widzenia tego obowiązku wszelkie dokumenty dzielą się na cztery grupy.
Jedną z takich grup stanowią „zwykłe” faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej (np. faktury wystawione konsumentom, faktury wystawione przed objęciem podatnika obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF czy faktury wystawiane w okresie trwania całkowitej awarii KSeF). Faktury takie powinny być wykazywane ewidencji VAT oraz w części ewidencyjnej pliku JPK_VAT ze znacznikiem BFK.
Inną grupę stanowią pozostałe dokumenty, które wykazywane są w ewidencji VAT oraz w części ewidencyjnej pliku JPK_VAT ze znacznikiem DI. Jak czytamy w Broszurze informacyjnej dotyczącej struktury JPK_VAT z deklaracją, oznaczenie to „dotyczy dowodu innego niż faktura, dla której istnieje obowiązek wystawienia za pośrednictwem KSeF. Będą to dokumenty nieobjęte oznaczeniami OFF i BFK oraz faktury wystawione w trybie offline24 (art. 106nda ustawy) oraz w trakcie niedostępności systemu (art. 106nh ust. 1 ustawy), które na dzień przesłania ewidencji nie posiadają nadanego numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF”.
Przez pewien czas istniały wątpliwości czy w przypadku rozpoznawania wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów oraz importu usług należy stosować znacznik BFK czy DI. Ostatecznie Ministerstwo Finansów opublikowało objaśnienia podatkowe, z których wynika, że w przypadku rozpoznawania wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów oraz importu usług na podstawie zagranicznych faktur należy stosować oznaczenie BFK (zaś w przypadku rozpoznawania wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów oraz importu usług na podstawie dowodów innych niż faktura – oznaczanych w JPK znacznikiem WEW – należy stosować oznaczenie DI).